تشخيص
سميت غذاها با استفاده از نانوفيلم اکسيد سريوم
محققان آزمايشگاه ملي فيزيک در دهلي نو از نانوساختارهاي اکسيد سريوم (توليد شده به روش سل
ژل) براي ساخت يک حسگر ايمني جهت شناسايي ميتوتوکسينهاي مسمومکننده غذا، همچون
اُکراتوکسين A (OTA)
بهره بردهاند.
OTA يکي از فراوانترين ميتوتوکسينهاي آلاينده غذاست که در بافتها و اندامهاي
جاندارن مختلفي
يافت شده و در جانوران گوناگون، فعاليتهاي مسمومکنندگي مختلفي همچون نفروتوکسيک، تراتوژنيک،
و سرطانزايي دارد. اين ماده عمدتاَ از طريق مصرف غذاي ذخيرهشده فاسد، وارد بدن انسان شده و
موجب ايجاد سرطان ميشود. آژانس بينالمللي تحقيقات سرطان (IARC)، OTA را به عنوان يک ترکيب با
احتمال سرطانزايي طبقهبندي
کرده است که موجب توقف سيستم ايمني بدن ميشود.
بانسي مالوترا و همکارانش در گروه تحقيقاتي الکترونيک زيستمولکولي و پليمرهاي
رسانا، روي يک
بستر شيشهاي داراي روکش اکسيد قلع-اينديوم (ITO)، نانوفيلمي از جنس اکسيد سريوم به روش
غوطهوري ايجاد کردند. اين محققان سپس پادتنهاي ايمونوگلوبين خرگوش (r-IgGs) و سروم آلبومين
گاوي (BSA)را با استفاده از روش جذب فيزيکي روي الکترود توليد شده تثبيت نموده و از اين ابزار براي
اندازهگيري OTA در
محلول استفاده کردند.
مطالعات الکتروشيميايي نشان ميدهند که نانوفيلم اکسيد سريوم، مساحت سطحي
الکتروفعال را براي
تثبيت r-IgGs با جهتگيري مطلوب، افزايش داده و موجب افزايش ارتباط الکتروني ميان r-IgGs و الکترود
ميشود. الکترود توليد شده ويژگيهاي بهبوديافتهاي همچون محدوده خطي وسيع(ng/dL 0/6-5/0)،
حساسيت بالا (µA/ng dL–1 cm–2 27/1)، زمان پاسخدهي سريع (30 ثانيه)، و محدوده پايين تشخيص
(ng/dL 25/0) داشته و
عمر قفسهاي آن، 8 هفته است.
مالوترا ميگويد: «اين الکترود نسبت به ابزارهاي معمول از مزاياي زيادي همچون
هزينه پايين،
زيستسازگاري، غيرسميت، پايداري بالا و محدوده تشخيص پايين برخوردار است. از اين ابزار ميتوان
براي آزمايش سريع OPA
در توليد غذا و نوشيدنيها استفاده کرد».
نتايج اين تحقيق در مجله Nanotechnology منتشر شده است.
http://nanotechweb.org/cws/article/tech/37472
به نقل از سايت ستاد ويزه توسعه فناوري نانو

